Эрт цагт хүн гэдэг

Эр эм хоёул нийлэн бүтсэн байж

Элдэв сайн мууг хийгээд байдаг

Энгүй их хүчтэй болохлоор нь

Энэрэнгүй бурхан үүнийг хараад

Эсрэг хүйстэн хоёр бие болгон салгасан гэнэ

Миний бодлоор одоо ч гэсэн

Мэндэлсэн бие нь дан ч гэлээ

Мөн санаандаа хоёр хүн амьдран байх шиг

Мөнх биш энэ л насандаа

Муу сайн хоёуланг нь хийдэг юм шиг

Энгийн ойрхоноор жишин бодоход

Ээж гэх хүн хичнээн агуу билээ

Эргээд хадам болохдоо хад чулуу шиг хатуу болдог нь

Энэ хүний хоёр тал бус уу

Эцэг гэдэг хичнээн нүнжигтэй билээ

Энэрэлгүй хойд эцэг болох цагт

Ээх дулаан илч үгүй болж

Эргэх хорвоод муу нь болдог учиртай

Ханиа болгон аван суухдаа

Хамгаас ихээр хайрлан байсан бүсгүйнхээ

 Халуун нулимсыг нь урсгах үедээ

Хар цагаан хоёр дүрд тоглодог бус уу

Бусадтай булаацалдан гэрэлчихээд

Буурал хорвоог хамт туулна гэж амалчихаад

Буруутан болгон нөхөрөө хараах нь

Буян болоод нүгэл хоёулаа билээ

Аль муу бүхэнг хийсэн хүн ч гэлээ

Алаг үр нь болохлоор ээжийнхээ нар нь юм

Амсаж үзэх олон зовлонгийн эсрэг

Алуурчин болон хувираа юм болов уу

Бурхан гэгдэх хүмүүс заримдаа

Буруу замаар алхаж нүгэл үйлдэж байсанг үгүйсгэхгүй

Бусдад туслах зөв замаа олж

Будда болон залагдаа биз дээ

Эзэн богд Чингэс хаан

Эртнээс Монголын эцэг болохлоор бидэнд хүндтэй ч

Эсрэг талын хүмүүсийг алж байсан болохлоор тэд

Энэрэн бурхан гэж лав л тахихгүй байх

Хайртай хүнээ бүхнээс их хайрлах бол

Харааж загнах хэрэг юу билээ

Хамт байх өдөр бүрээ хайрлаж

Хан хорвоод чамайг л сонгосонг нь хүндлээрэй

Урьд яаж хайрлаж байсанаараа

Урсах нулимсыг нь арчиж хайрла

Ухаангүй загнаж гомдоолгүйгээр

Уудам хорвоод уужуу амьдаръя

Хөрстөд хөл тавихдаа нүцгэн ирсэн шигээ

Хөрөнгө мөнгөгүйгээр хүн хүнээ хайрла

Хүний сайхан үрийг хараад

Хөл дүүжлэх унаагаар нь бүү хэмжээрэй

Анд сайн нөхдийнхөө нөхөрлөлийг

Ааш зан хүн чанараар нь хэмж

Ашиг хонжоог харж үерхвэл чинь

Алс холын замдаа хэн хэндээ гай болно

Айлын сайхан охиныг авч гэрлэхдээ

Ар тал боломжийг нь харж гэрлэвэл чинь

 Амьдралын охь хайр гэдгийг мэдэлгүй

Араар нь тавьж хуурмаг амьдралаар хөврөн

Алсдаа өөрийгөө ч амьдралаа ч хуурч таарна

Өнгө мөнгөнд автан ханиа сонговол бүсгүй минь

Өнө холдоо аз жаргал гэдгийг чи мэдэхгүй

Үйлийн үр өөрийн шуналдаа захирагдан

Үүд сахин гөлөрөх боол болон сууна

Үр хүүхэддээ ч хүндгүй

Үүсгэх амьдрал чинь там болон хувирна.

Хаяад явсан аавыгаа аав чигээр нь хайрлаарай

Хатуу орчлонд юу ч бодогдсон байж болно

Хал үзээд эргээд ирэх гэтэл

Хар чулуу замд нь тээглэсэн байж болно

Асрах газар өсөхдөө ээжийгээ бүү хараа

Амьдралд юу эс тохиолдох билээ

Алтан дэлхийд хүн гэж зарлан авчирсанг нь бодож

Ачтай ээжийгээ ээж чигээр нь хайрлаарай

Энэрэн асрах эгч чинь хулгайч байж болно

Эвдэрч тэр хүн хальтран ангалд унасан ч

Эгээ л чамайг хамгаалж өсгөсөнг нь бодож

Элбэрэлт эгчийгээ эгч чигээр нь хайрла

Архинд орсон ахыгаа ах чигээр нь хайрла

Андуураад ус биш архи уусан ч байж болно шүү дээ

Алтан дэлхийд анх хөл тавьсанг нь хүндэлж

Архичин ч гэсэн ахыгаа ах чигээр нь хайрла

Зам дээр гуйлга гуйн суух нэгэнг

Зурвас хараад өнгөрөн явбал

Зуурхан таних дотно хүн байлаа

Залуу сайхан цагт нь олон нөхөд байсан ч

Зам дэрлэн хэвтэхэд нь хэн ч эргэн харсангүй ээ

Зиндаагаа бодон нүдээ аниад өнгөр юу гэтэл

Зан чанар минь урагш алхуулсангүй ээ

Зартай сайхан байхад нь таньдаг байсан аа санав

Гуйлгачин нөмрөг нөмрөө л биз дээ

Гуниглан зугтах нь юу билээ

Гудиггүй зангаараа нөмрөгийг нь хуулж

Гуниггүй үеэ эргэн дурсая даа нэг